Radiohead delft onderspit

Gezien: Heineken Music Hall, 9 mei 2006
Het valt mij als fervent Radiohead fan zwaar om toe te geven, maar de concert-krachtmeting tussen de Flaming Lips en Radiohead is met grote voorsprong door de eerste gewonnen.
Waar ik bij de Flaming Lips zwaar onder de indruk was, kon Radiohead deze keer nauwelijks echt boeien. De band speelde vooral veel nummers van de oudere cd’s, waarbij de concentratie vaak ontbrak. Vooral voor de mensen die ze nu voor de eerste keer zagen, moet het een zware teleurstelling zijn geweest dat Tom Yorke halverwege Paranoid Android opeens geen zin meer had. En tot ieders verbazing stopte. Na luide protesten pakte hij de draad wel weer op, maar de magie van het nummer was al gebroken. Dit voorval was typerend voor de avond.Gelukkig werd het oude repertoire afgewisseld met een aantal nieuwe nummers, die voor mij het absolute hoogtepunt vormden van het optreden. Ook hier legde de band de lat bewust laag. Het publiek werd bij het eerste uitprobeersel attent gemaakt op de twee bars aan kanten; voor als de verveling toe zou slaan. Niet dat iemand op die uitnodiging in ging, want elk nummer werd met groot enthousiasme onthaald. Maar toch had ik het gevoel dat dit type grapjes bijdroeg aan het beeld van de avond. Het doel was niet het neerzetten van een evenwichtige, pakkende show, maar een vingeroefening, een try-out. Voor mensen die de band voor het eerst zagen was er voldoende te zien. Daarvoor heeft de band meer dan genoeg in huis. Maar bij mij bleef een nare bijsmaak achter door het schrikgevoel over de nonchalante houding. Waarbij ik meteen een schietgebedje deed dat zij de nieuwe cd wel serieus nemen…