Internetdaten

OK, ook ik heb me er vorig jaar een periode in de wondere wereld van het internet daten gestort. Ik kon geen webpagina openen zonder dat er links voorbij schoten met plaatjes van verliefde, oogverblindende en zogenaamd nog vrijgezelle mannen en vrouwen. Daarnaast flitsten kreten als; “Ontmoet de liefde van je leven!” Toch was er een flinke drempel, want bij mij leefde toch wel het vooroordeel dat internetdaten vooral een laatste kans is voor kneusjes, die op geen enkele andere manier iemand kunnen vinden. En om je daar nu mee te willen identificeren? En ik was toch niet wanhopig!?

Gelukkig heb je op zulke momenten vrienden die al een hele tijd een relatie hebben. Zij zijn vaak enigszins jaloers op je vrije status en de vrijheden die daarbij horen. Ook zij zien al die mooie ‘vrijgezelle’ vrouwen in de banners, en merken na een paar biertjes op dat zij, als ze vrijgezel waren, zich ‘echt wel in die wereld zouden storten!’ Natuurlijk met de verwachting zo’n fotomodel aan de haak te slaan.

Vervolgens word je de zondag erop weer eens teleurgesteld wakker; na een avondje kansloos stappen, waarbij om een uur of 4 om je heen keek en tot je schrik concludeerde dat er, zo op het eerste gezicht, niemand rondliep met wie je de volgende ochtend weekend wilde vieren. Bij mij komt dat neer op een ideaalbeeld; onder het genot van mooie (klassieke) muziek tijdens een uitgebreid, relaxed ontbijtje blij zijn dat er een bijzonder persoon bij je is, die je echt leuk vindt en met wie je de ochtend wilt delen. Ok, ik geef toe; misschien wat te hoog gegrepen bij het gemiddelde Kar publiek … maar goed, liever alleen naar huis, dan de volgende dag een dubbele kater. Dus ik was weer eens alleen… tijd genoeg om even mail checken.

En nog niet helemaal wakker komt weer eens die banner voorbij... als grapje klik je er toch maar eens op, en voor je het weet, beland je via een paar eenvoudige stappen bijna geruisloos op de site tussen duizenden andere lotgenoten! En dat nog wel gratis. Ja, nog wel gratis; want op de een of andere manier krijg je opeens een berichtje van een mystery guest, met een niet geheel onaardig profiel, en begint voor Relatieplanet en consorten de kassa te rinkelen. Want je nieuwsgierigheid wint het toch van die paar euro’s… Briljante verkooptechniek overigens!

Daarna begon voor mij een tijd dat ik regelmatig vaak op het internet te vinden was. De twee opmerkelijkste dingen waren dat ik het echt superleuk vond, van het invullen van het profiel tot en met de afspraakjes. Daarnaast ervoer ik hoe bijzonder het internet als communicatie-instrument is. Je bekijkt wat profielen, geselecteerd op jouw interesses, klikt een paar keer op de contactbutton, en dan… Opeens verschijnt er een pop-up met een naam, waar je absoluut de humor wel van in kunt zien, en je begint te chatten. Aan de hand van het profiel heb je wat aanknopingspunten, en voor je het weet zit je midden in een gesprek. Als het niet bevalt, excuseer je jezelf, en klik je weer verder. Het bijzondere was dat ik meestal na een paar minuten al wist of het klikte. En afgezien van de eerste date, waar ik nog niet echt op mijn gevoel afging, nog niet hard genoeg was, waren alle (6) andere dates leuk.

Internetdaten gaf mij vreemd genoeg ook een stuk rust. Op het moment dat ik begon met daten vond ik het alleen zijn maar niks. Maar in mijn toch wel aardig stabiele en drukke leventje kwam ik weinig nieuwe mensen tegen; mijn vaste vriendenclub had zich aardig uitgekristalliseerd en bestond tot overmaat van ramp voornamelijk uit stelletjes. Daarbij kwam dat ik eigenlijk mijn leven niet in het teken wilde stellen van het zoekproces. Internetdaten was een perfecte manier om het ‘zoeken’/vrijgezel zijn los te koppelen van de rest van mijn leven. Ik kon bijvoorbeeld uitgaan, zonder dat ik constant om me heen keek, maar ik door het chatten was wel bezig met acties om niet alleen te blijven. Dilemma opgelost!

Mijn grootste bedenking bij het internetdaten is dat het allemaal heel rationeel is. Je selecteert op benoembare criteria, die vaak overeenkomen met jouw smaak. Dat betekent dus dat er over het algemeen een goede basis is voor een leuke avond, en waarschijnlijk zelfs een mogelijke vriendschap. Maar je moet vervolgens maar afwachten of er ook fysieke aantrekkingskracht is. Want dat is niet, of moeilijk te sturen, en vaak helemaal niet op benoembare criteria gestoeld. Helaas legt juist door de manier waarop je elkaar ontmoet; zoekend vrijgezel, een enorme druk op het contact en staat dit een eventuele vriendschap in de weg. Het is dus echt alles of niks! Heel dubbel allemaal…

Al met al heb ik er veel van geleerd, en vond het vooral heel erg leuk en spannend. Maar nu voorlopig even niet. Ik hoop toch dat ik zomaar iemand tegen kom, iemand tot wie ik me voel aangetrokken, en daarna pas leer wat voor iemand het is, wat ze leuk vindt... En zo de kans loop verrast te worden door nieuwe, onbekende passies. Iemand in de ogen te kijken, en te smelten. In plaats van een rationeel hartje in mijn inbox…